Έχω μέρες να γράψω, γιατί δεν έχω τελειώσει κανένα βιβλίο. Από τότε που τέλειωσα την Έρικα Γιονγκ δεν είχα διάθεση να πιάσω οτιδήποτε. Ξεκινούσα ένα (Σώλ Μπέλοου – Χέρτζογκ) το παρατούσα. Ξεκινούσα άλλο (John Irving – A Prayer for Owen Meany) και το πάω τόσο αργά που είμαι ακόμη στη σελίδα 100. Μετά ένας συνάδελφος μου έδωσε ένα από αυτά τα self –help βιβλία που τα διαβάζεις και υποτίθεται ότι σου αλλάζουν τη ζωή, σου ανοίγουν όλα τα τσάκρα (που λέει και vitamodernaς) και γενικά όλα αρχίζουν να πηγαίνουν τέλεια. Είναι το βιβλίο «Ο μοναχός που πούλησε τη Φεράρι του» του Robin Sharma και από τον τίτλο, έχω ήδη προκατάληψη. Έχω διαβάσει το μισό περίπου και αυτό που με εκνευρίζει είναι ότι συνεχώς λέει ότι έχει ανακαλύψει κάποιο σπουδαίο μυστικό μακροζωίας και ευτυχίας αλλά θα μας το πει αργότερα, και αργότερα, και μας έπρηξες ρε φίλε. Αλλά έλα που υποσχέθηκα ότι θα το διαβάσω (μα τί τις θέλω κι εγώ αυτές τις υποσχέσεις βρε παιδί μου;) και τώρα αύριο θα με ρωτήσει κι εγώ πώς να του πω ότι μου φαίνεται πατάτα; Θα το πω έτσι «Μου φαίνεται πατάτα, φίλε μου». Σωστή;
Φεβρουαρίου 25, 2008 σε 11:35 μμ |
Πόσο σε λυπάμαι καημένη μου! Υπάρχει και χειρότερο.Ο ίδιος ο συγγραφέας να είναι φίλος σου.Εδώ σε θέλω . Τι του λες ;
Φεβρουαρίου 26, 2008 σε 8:38 πμ |
Πολύ δύσκολη αυτή η κατάσταση, μέχρι στιγμής με έχει λύπηθεί ο θεός των καλών βιβλίων και δεν το έχω ζήσει.
Φεβρουαρίου 26, 2008 σε 3:37 μμ |
αυτα τα σελφ χελπ βιβλία ειναι για ανθρωπους που δεν μπορουν να σωθούν μόνοι τους
πάντως αν την πουλαει ακριβα την φεραρι τοτε είναι απάτης. Αν την πούλάει φτηνα στειλτου ενα γραμμα και πε του πως βρεθηκε αγοραστης…
Φεβρουαρίου 26, 2008 σε 3:49 μμ |
Βασίλη, την πούλησε ήδη… Αργήσαμε.
Φεβρουαρίου 26, 2008 σε 3:50 μμ |
ατιμο πρες τζι αρ δεν μας ειδοποιησες….
Φεβρουαρίου 26, 2008 σε 10:48 μμ |
Μπορεί να είναι αδιάφορο η να υπάρχει ήδη πρόσκληση από άλλον μπλόγκερ για συμμετοχή στο παίγνιο, αλλά σας περιμένει μια πρόσκληση εδώ
Φεβρουαρίου 27, 2008 σε 7:11 πμ |
Ευχαριστώ πολύ, θα παίξω μόλις ανοίξει το μάτι.
Φεβρουαρίου 27, 2008 σε 4:23 μμ |
εντελώς σωστή. πατάτα!
Φεβρουαρίου 27, 2008 σε 10:04 μμ |
Το διάβασες κι εσύ; Σε δέσανε, σε απείλησαν με κουρά; τι τελοσπάντων;
Φεβρουαρίου 29, 2008 σε 3:18 μμ |
Πως και δεν το ανακάλυψες ακόμα το μυστικό μακροζωίας του “σοφού” αγαπητή ΄Αννα; Είναι προφανές, ο χρόνος μακραίνει απίστευτα όταν διαβάζεις κάτι που σε κάνει να πλήττεις …