<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
		>
<channel>
	<title>Σχόλια στο ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΡΗΣ &#8211; True Love</title>
	<atom:link href="http://annabooklover.wordpress.com/2008/06/06/true-love/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://annabooklover.wordpress.com/2008/06/06/true-love/</link>
	<description>Ένα μπλογκ για τα βιβλία, και τις περιπέτειες μου μαζί τους</description>
	<lastBuildDate>Wed, 02 Dec 2009 02:20:19 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.com/</generator>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
		<item>
		<title>Από: annabooklover</title>
		<link>http://annabooklover.wordpress.com/2008/06/06/true-love/#comment-1831</link>
		<dc:creator>annabooklover</dc:creator>
		<pubDate>Sat, 21 Jun 2008 16:55:27 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://annabooklover.wordpress.com/?p=324#comment-1831</guid>
		<description>Καμία κατάχρηση grandman. Ίσα ίσα χαίρομαι να ανοίγουμε τέτοιες συζητήσεις από δω.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Καμία κατάχρηση grandman. Ίσα ίσα χαίρομαι να ανοίγουμε τέτοιες συζητήσεις από δω.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Από: Grandman</title>
		<link>http://annabooklover.wordpress.com/2008/06/06/true-love/#comment-1830</link>
		<dc:creator>Grandman</dc:creator>
		<pubDate>Sat, 21 Jun 2008 10:37:01 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://annabooklover.wordpress.com/?p=324#comment-1830</guid>
		<description>Aγαπητή (πήγα να πω αγαπημένη, λες και σε ξέρω χρόνια!) Άννα, συγγνώμη που απάντησα τόσο εκτενώς. Aισθάνθηκα προσβλημένος με τη φράση «αλλά η μόνη μου ένσταση στο πρόσωπο κ.λπ.» φράση που ακούγεται από μάρτυρα σε δικαστήριο. 
Το ενδογλωσσικό θέμα είναι τεράστιο. Συζητιέται από τα χρόνια του Walter Benjamin αλλά εδώ το περνάμε εύκολα στη λογική του... δικαστηρίου. Ειδικά κάποιοι (δεν εννοώ τον Ακάμα, δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο) οι οποίοι έσπευσαν να μου επιτεθούν για λόγους που εξηγούνται από τη συνθήκη του περιφερειακού χωριού της Αθήνας που ζούμε. Κάποιοι έκτοτε μου έχουν ζητήσει συγγνώμη. Ξένοι νεοελληνιστές ήδη χρησιμοποιούν τα βιβλία, Η Γυναίκα της Ζάκυθος ( η δική μου) χρησιμοποιήθηκε βιβλιογραφικά σε διεθνές συνέδριο στη Γερμανία, στην εκεί έδρα νεοελληνικών σπουδών, ενώ έχω λάβει άπειρα μέιλ φοιτητών που με υπερασπίζονται διότι ΜΕΤΑ την ανάγνωση αυτών των μεταγραφών γνώρισαν, εξοικειώθηκαν, αγάπησαν το ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ. Τι να λέμε τώρα. Το πιο φοβερό είναι ότι οι... δικαστές απευθύνονται σε ανθρώπους όπως εμένα και τον Καλοκύρη, οι οποίοι, στον όλο βίο μας, έχουμε δώσει μάχες και μάχες για τη γλώσσα, γνωρίζουμε αρκετά καλά τα πρωτότυπα (πέρα από το γεγονός ότι διαθέτουμε και τις ανάλογες εγκύκλιες σπουδές ώστε να έχουμε κάποια γνώμη…). Τι να πω. Η λογική δικαστηρίου στην Ελλάδα, καλά κρατεί. Κάποια στιγμή θα αρχίσω να γράφω (ξανά και ξανά) κείμενα επί του θέματος. Προς το παρόν συγγνώμη για την κατάχρηση του φιλόξενου μπλογκ σου. Να είσαι πολύ, πολύ, πολύ, καλά, Άννα.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Aγαπητή (πήγα να πω αγαπημένη, λες και σε ξέρω χρόνια!) Άννα, συγγνώμη που απάντησα τόσο εκτενώς. Aισθάνθηκα προσβλημένος με τη φράση «αλλά η μόνη μου ένσταση στο πρόσωπο κ.λπ.» φράση που ακούγεται από μάρτυρα σε δικαστήριο.<br />
Το ενδογλωσσικό θέμα είναι τεράστιο. Συζητιέται από τα χρόνια του Walter Benjamin αλλά εδώ το περνάμε εύκολα στη λογική του&#8230; δικαστηρίου. Ειδικά κάποιοι (δεν εννοώ τον Ακάμα, δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο) οι οποίοι έσπευσαν να μου επιτεθούν για λόγους που εξηγούνται από τη συνθήκη του περιφερειακού χωριού της Αθήνας που ζούμε. Κάποιοι έκτοτε μου έχουν ζητήσει συγγνώμη. Ξένοι νεοελληνιστές ήδη χρησιμοποιούν τα βιβλία, Η Γυναίκα της Ζάκυθος ( η δική μου) χρησιμοποιήθηκε βιβλιογραφικά σε διεθνές συνέδριο στη Γερμανία, στην εκεί έδρα νεοελληνικών σπουδών, ενώ έχω λάβει άπειρα μέιλ φοιτητών που με υπερασπίζονται διότι ΜΕΤΑ την ανάγνωση αυτών των μεταγραφών γνώρισαν, εξοικειώθηκαν, αγάπησαν το ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ. Τι να λέμε τώρα. Το πιο φοβερό είναι ότι οι&#8230; δικαστές απευθύνονται σε ανθρώπους όπως εμένα και τον Καλοκύρη, οι οποίοι, στον όλο βίο μας, έχουμε δώσει μάχες και μάχες για τη γλώσσα, γνωρίζουμε αρκετά καλά τα πρωτότυπα (πέρα από το γεγονός ότι διαθέτουμε και τις ανάλογες εγκύκλιες σπουδές ώστε να έχουμε κάποια γνώμη…). Τι να πω. Η λογική δικαστηρίου στην Ελλάδα, καλά κρατεί. Κάποια στιγμή θα αρχίσω να γράφω (ξανά και ξανά) κείμενα επί του θέματος. Προς το παρόν συγγνώμη για την κατάχρηση του φιλόξενου μπλογκ σου. Να είσαι πολύ, πολύ, πολύ, καλά, Άννα.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Από: annabooklover</title>
		<link>http://annabooklover.wordpress.com/2008/06/06/true-love/#comment-1829</link>
		<dc:creator>annabooklover</dc:creator>
		<pubDate>Sat, 21 Jun 2008 10:23:48 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://annabooklover.wordpress.com/?p=324#comment-1829</guid>
		<description>Τίθεται ένα πολύ μεγάλο ζήτημα: κατά πόσο έχουμε το δικαίωμα να &quot;μεταφράσουμε&quot; να &quot;μεταγράψουμε&quot; κάποια παλιά κείμενα σε πιο σύγχρονη γλώσσα. Κατά τη γνώμη μου τα κείμενα δεν είναι ιερά και έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε ό,τι θέλουμε με αυτά. 
Ειδικά δε η έκδοση με το πρωτότυπο στο πλάι είναι πιστεύω καταπληκτική ιδέα. Κάποιοι άνθρωποι δεν τα πλησιάζουν αυτά τα κείμενα γιατί τα φοβούνται, ίσως λοιπόν βλέποντας την πρωτότυπη γραφή να έβλεπαν ότι δεν είναι τόσο τρομακτικές οι διαφορές. 
Η λέξη &quot;έγκλημα&quot; είναι όντως βαριά, είναι έγκλημα να μεταφράζεις και το αρχαίο ελληνικό κείμενο; Τότε δε θα διαβάζαμε ποτέ Όμηρο και Σοφοκλή και Ευριπίδη και....και....
(αν δεν απαντούσα θα έσκαγα, θα ένιωθα ότι κάνω την πάπια ενώ μου έχουν πετάξει το γάντι)</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Τίθεται ένα πολύ μεγάλο ζήτημα: κατά πόσο έχουμε το δικαίωμα να &#8220;μεταφράσουμε&#8221; να &#8220;μεταγράψουμε&#8221; κάποια παλιά κείμενα σε πιο σύγχρονη γλώσσα. Κατά τη γνώμη μου τα κείμενα δεν είναι ιερά και έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε ό,τι θέλουμε με αυτά.<br />
Ειδικά δε η έκδοση με το πρωτότυπο στο πλάι είναι πιστεύω καταπληκτική ιδέα. Κάποιοι άνθρωποι δεν τα πλησιάζουν αυτά τα κείμενα γιατί τα φοβούνται, ίσως λοιπόν βλέποντας την πρωτότυπη γραφή να έβλεπαν ότι δεν είναι τόσο τρομακτικές οι διαφορές.<br />
Η λέξη &#8220;έγκλημα&#8221; είναι όντως βαριά, είναι έγκλημα να μεταφράζεις και το αρχαίο ελληνικό κείμενο; Τότε δε θα διαβάζαμε ποτέ Όμηρο και Σοφοκλή και Ευριπίδη και&#8230;.και&#8230;.<br />
(αν δεν απαντούσα θα έσκαγα, θα ένιωθα ότι κάνω την πάπια ενώ μου έχουν πετάξει το γάντι)</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Από: Grandman</title>
		<link>http://annabooklover.wordpress.com/2008/06/06/true-love/#comment-1828</link>
		<dc:creator>Grandman</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 20 Jun 2008 22:35:47 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://annabooklover.wordpress.com/?p=324#comment-1828</guid>
		<description>Aγαπητέ (και άγνωστέ μου) Ακάμα. Επειδή δημιουργούνται εύκολα οι εντυπώσεις. Τη μετάφραση του Ροϊδη έκανε ο Δημήτρης Καλοκύρης. Του Παπαδιαμάντη ο Γιώργος Αριστηνός. Εγώ είχα απλώς την επιμέλεια των σχετικών εκδόσεων. Βεβαίως τις υπεραμύνθηκα και τις υπεραμύνομαι. Δεν θα αναπτύξω και εδώ τα επιχειρήματα. Έχουν γραφεί πολλά. Πάρα πολλά. Και άλλωστε σκοπεύω να επανέλθω στο θέμα με βιβλίο θεωρητικό επί της ενδογλωσσικής απόδοσης των νεοελληνικών κειμένων.  Εγώ είχα διαπράξει το μέγα ατόπημα να μεταγράψω (κανείς δεν μίλησε για μετάφραση από εμάς) τη Γυναίκα της Ζάκυθος του Σολωμού. Αλλά με εισαγωγή (που φυσικά κανείς δεν διάβασε) όπου, ούτε λίγο ούτε πολύ υποστήριζα ότι η μεταγραφή αυτή υπήρξε το εργαστήριό μου για να εκδώσω σε διαφορετική μορφή ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ. Το οποίο και υπήρχε αντικρυστά με τη μεταγραφή αλλά επίσης κανείς δεν το διάβασε ώστε να προσέξει τις διαφορές με τις προηγούμενες εκδόσεις (π.χ. τα «διαβολικά» αποσπάσματα του Σολωμού). Αν υπήρξε ένα λάθος στο όλο εγχείρημα ήταν ότι το μοίρασα με τα Νέα, την εφημερίδα. Οπότε έγινε θόρυβος από τις ανταγωνιστικές εφημερίδες κ.λπ. 
Η ευκολία με την οποία κι εσύ (και άλλοι) μιλάτε για «έγκλημα» δίχως να ακούτε την άλλη πλευρά και, το κυριότερο, δίχως να προσπαθήσετε να καταλάβετε το concept αυτής της χειρονομίας, ένα concept που μάλλον αναδεικνύει τα κείμενα παρά τα θάβει στη μουσειακή τους, αραχνιασμένη χρήση, για μένα είναι εξίσου εγκληματική. Εξίσου.  Η θεωρία της μετάφρασης έχει πολλά να πει επ&#039; αυτού. Αλλά γι&#039; αυτή τη συζήτηση θα πρέπει να περιμένεις λίγο. Σκοπεύω να την προκαλέσω δημοσίως ξανά την άνοιξη του 2009. Διότι τότε θα εκδώσω μια σειρά νέους τίτλους. Υπομονή. Ως τότε ελπίζω να μην μου αποδίδεται το «έγκλημα» έτσι εύκολα και να διαβάζονται προσεκτικότερα τα κείμενα και οι συγγραφείς τους. 
Κάτι τελευταίο: έχεις διαβάσει άλλα βιβλία του Μαραγκόπουλου (και του Καλοκύρη και του όποιου άλλου συγγραφέα των μεταγραφών, δηλαδή συγγραφέων με μια γνωστή ιστορία 30-35 χρόνων στα ελλ. γράμματα) και μιλάς έτσι εύκολα για έγκλημα; Ακόμα κι αν πιστεύουμε τη μεταγραφή «λάθος» θα πρέπει να αισθανόμαστε το λιγότερο ιεροεξεταστές της λογοτεχνίας για να την αποκαλούμε έτσι εύκολα «έγκλημα». Έχω γράψει πάνω από χίλιες κριτικές στη ζωή μου (Στο Βήμα, στην Ελευθεροτυπία, στην Καθημερινή, στην Αυγή, παντού). Ποτέ δεν μεταχειρίστηκα αυτή την προσβλητική λέξη. Ακόμα κι όταν έκρινα απαράδεκτες μεταφράσεις όπως τον Θάνατο του Βιργιλίου του Μπροχ από τον Κεντρωτή. Κι εγώ δεν αναγνωρίζω κανέναν δικαστή και κήνσορα σ&#039; αυτό το πεδίο… Όλοι είμαστε λιγότερο ή περισσότερο επαρκείς αναγνώστες. Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Aγαπητέ (και άγνωστέ μου) Ακάμα. Επειδή δημιουργούνται εύκολα οι εντυπώσεις. Τη μετάφραση του Ροϊδη έκανε ο Δημήτρης Καλοκύρης. Του Παπαδιαμάντη ο Γιώργος Αριστηνός. Εγώ είχα απλώς την επιμέλεια των σχετικών εκδόσεων. Βεβαίως τις υπεραμύνθηκα και τις υπεραμύνομαι. Δεν θα αναπτύξω και εδώ τα επιχειρήματα. Έχουν γραφεί πολλά. Πάρα πολλά. Και άλλωστε σκοπεύω να επανέλθω στο θέμα με βιβλίο θεωρητικό επί της ενδογλωσσικής απόδοσης των νεοελληνικών κειμένων.  Εγώ είχα διαπράξει το μέγα ατόπημα να μεταγράψω (κανείς δεν μίλησε για μετάφραση από εμάς) τη Γυναίκα της Ζάκυθος του Σολωμού. Αλλά με εισαγωγή (που φυσικά κανείς δεν διάβασε) όπου, ούτε λίγο ούτε πολύ υποστήριζα ότι η μεταγραφή αυτή υπήρξε το εργαστήριό μου για να εκδώσω σε διαφορετική μορφή ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ. Το οποίο και υπήρχε αντικρυστά με τη μεταγραφή αλλά επίσης κανείς δεν το διάβασε ώστε να προσέξει τις διαφορές με τις προηγούμενες εκδόσεις (π.χ. τα «διαβολικά» αποσπάσματα του Σολωμού). Αν υπήρξε ένα λάθος στο όλο εγχείρημα ήταν ότι το μοίρασα με τα Νέα, την εφημερίδα. Οπότε έγινε θόρυβος από τις ανταγωνιστικές εφημερίδες κ.λπ.<br />
Η ευκολία με την οποία κι εσύ (και άλλοι) μιλάτε για «έγκλημα» δίχως να ακούτε την άλλη πλευρά και, το κυριότερο, δίχως να προσπαθήσετε να καταλάβετε το concept αυτής της χειρονομίας, ένα concept που μάλλον αναδεικνύει τα κείμενα παρά τα θάβει στη μουσειακή τους, αραχνιασμένη χρήση, για μένα είναι εξίσου εγκληματική. Εξίσου.  Η θεωρία της μετάφρασης έχει πολλά να πει επ&#8217; αυτού. Αλλά γι&#8217; αυτή τη συζήτηση θα πρέπει να περιμένεις λίγο. Σκοπεύω να την προκαλέσω δημοσίως ξανά την άνοιξη του 2009. Διότι τότε θα εκδώσω μια σειρά νέους τίτλους. Υπομονή. Ως τότε ελπίζω να μην μου αποδίδεται το «έγκλημα» έτσι εύκολα και να διαβάζονται προσεκτικότερα τα κείμενα και οι συγγραφείς τους.<br />
Κάτι τελευταίο: έχεις διαβάσει άλλα βιβλία του Μαραγκόπουλου (και του Καλοκύρη και του όποιου άλλου συγγραφέα των μεταγραφών, δηλαδή συγγραφέων με μια γνωστή ιστορία 30-35 χρόνων στα ελλ. γράμματα) και μιλάς έτσι εύκολα για έγκλημα; Ακόμα κι αν πιστεύουμε τη μεταγραφή «λάθος» θα πρέπει να αισθανόμαστε το λιγότερο ιεροεξεταστές της λογοτεχνίας για να την αποκαλούμε έτσι εύκολα «έγκλημα». Έχω γράψει πάνω από χίλιες κριτικές στη ζωή μου (Στο Βήμα, στην Ελευθεροτυπία, στην Καθημερινή, στην Αυγή, παντού). Ποτέ δεν μεταχειρίστηκα αυτή την προσβλητική λέξη. Ακόμα κι όταν έκρινα απαράδεκτες μεταφράσεις όπως τον Θάνατο του Βιργιλίου του Μπροχ από τον Κεντρωτή. Κι εγώ δεν αναγνωρίζω κανέναν δικαστή και κήνσορα σ&#8217; αυτό το πεδίο… Όλοι είμαστε λιγότερο ή περισσότερο επαρκείς αναγνώστες. Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Από: annabooklover</title>
		<link>http://annabooklover.wordpress.com/2008/06/06/true-love/#comment-1818</link>
		<dc:creator>annabooklover</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 10 Jun 2008 12:13:43 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://annabooklover.wordpress.com/?p=324#comment-1818</guid>
		<description>Μόνο η μουσική είναι αιώνια φίλε μου!</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Μόνο η μουσική είναι αιώνια φίλε μου!</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Από: Vangelis Mitrakos</title>
		<link>http://annabooklover.wordpress.com/2008/06/06/true-love/#comment-1817</link>
		<dc:creator>Vangelis Mitrakos</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 10 Jun 2008 06:56:51 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://annabooklover.wordpress.com/?p=324#comment-1817</guid>
		<description>Αμαν ρε ΑΝΝΑ !!!!!!
Ερωτημα και θεμα περι TRUE LOVE.
Πας να τα ανατρεψεις ολα στην ζωη μου(σου)??????
Ασε δε που εχω την λυση.
Βαζεις το single των ZOUNDS στο πικ-απ, και ΝΑΙ! ειναι ΑΙΩΝΙΑ.
Octopus</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Αμαν ρε ΑΝΝΑ !!!!!!<br />
Ερωτημα και θεμα περι TRUE LOVE.<br />
Πας να τα ανατρεψεις ολα στην ζωη μου(σου)??????<br />
Ασε δε που εχω την λυση.<br />
Βαζεις το single των ZOUNDS στο πικ-απ, και ΝΑΙ! ειναι ΑΙΩΝΙΑ.<br />
Octopus</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Από: annabooklover</title>
		<link>http://annabooklover.wordpress.com/2008/06/06/true-love/#comment-1816</link>
		<dc:creator>annabooklover</dc:creator>
		<pubDate>Sun, 08 Jun 2008 06:37:21 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://annabooklover.wordpress.com/?p=324#comment-1816</guid>
		<description>Η έκθεση μου άρεσε. Είναι σε ένα πολύ περιποιημένο χώρο και το πιο καλό ήταν ότι είχε συνέχεια διάφορες ομιλίες, συναντήσεις με συγγραφείς, εκδότες, κλπ.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Η έκθεση μου άρεσε. Είναι σε ένα πολύ περιποιημένο χώρο και το πιο καλό ήταν ότι είχε συνέχεια διάφορες ομιλίες, συναντήσεις με συγγραφείς, εκδότες, κλπ.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Από: akamas</title>
		<link>http://annabooklover.wordpress.com/2008/06/06/true-love/#comment-1815</link>
		<dc:creator>akamas</dc:creator>
		<pubDate>Sat, 07 Jun 2008 16:42:47 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://annabooklover.wordpress.com/?p=324#comment-1815</guid>
		<description>Πρέπει να είνα πολύ καλό το βιβλίο, χαίρομαι που μετά από αρκετό καιρό αποφάσισες να αγοράσεις ένα νέο βιβλίο. Η μόνη μου ένσταση για το πρόσωπο του Μαραγκόπουλου είναι οι μεταφράσεις που είχε κάνει στα βιβλία του Ροίδη και του Παπαδιαμάντη, ήτανπιστεύω ένα έγκλημα κατά των δυο σημαντικών συγγραφέων. Πως σου φάνηκε η διεθνής έκθεση Θεσσαλονίκης; Πήγες ως μέλος κάποιας λέσχης ανάγνωσης;</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Πρέπει να είνα πολύ καλό το βιβλίο, χαίρομαι που μετά από αρκετό καιρό αποφάσισες να αγοράσεις ένα νέο βιβλίο. Η μόνη μου ένσταση για το πρόσωπο του Μαραγκόπουλου είναι οι μεταφράσεις που είχε κάνει στα βιβλία του Ροίδη και του Παπαδιαμάντη, ήτανπιστεύω ένα έγκλημα κατά των δυο σημαντικών συγγραφέων. Πως σου φάνηκε η διεθνής έκθεση Θεσσαλονίκης; Πήγες ως μέλος κάποιας λέσχης ανάγνωσης;</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Από: &#8216;True Love&#8217;, Άρης Μαραγκόπουλος &#171; Ficciones</title>
		<link>http://annabooklover.wordpress.com/2008/06/06/true-love/#comment-1814</link>
		<dc:creator>&#8216;True Love&#8217;, Άρης Μαραγκόπουλος &#171; Ficciones</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 06 Jun 2008 07:22:54 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://annabooklover.wordpress.com/?p=324#comment-1814</guid>
		<description>[...] αντιμετωπίσαμε το The Road του Cormac McCarthy, είπαμε με την Άννα να δούμε ένα άλλο βιβλίο που και πάλι εντελώς τυχαία [...]</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>[...] αντιμετωπίσαμε το The Road του Cormac McCarthy, είπαμε με την Άννα να δούμε ένα άλλο βιβλίο που και πάλι εντελώς τυχαία [...]</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
