Who am I?

Λέγομαι Άννα Βαρνά, ζω στη Λάρισα και είμαι δασκάλα Αγγλικών στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Σ’αυτό το μπλογκ γράφω – κυρίως- για τα βιβλία που διαβάζω και τη ζωή μου μαζί τους. Αν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μου: annabooklover@gmail.com

My name is Anna Varna. I am a teacher of English in Primary education and I live in Larissa, a town in Central Greece.

In this blog I write -mainly- about the books I read and my life with them. There are a few posts written in English, you can find them under the category “in English”.

Contact me: annabooklover@gmail.com

Παραθέτω εδώ ένα κείμενο που έγραψα για το Έθνος της Κυριακής και συγκεκριμένα για τη στήλη της κας Ελένης Γκίκα. Δημοσιεύτηκε την Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2007.

“Το Σεπτέμβριο του 2005, μια Κυριακή, διάβασα στην Καθημερινή ένα κείμενο του Νίκου Ξυδάκη για τα μπλογκ. Δεν είχα ξανακούσει γι αυτά και το έψαξα λίγο. Εντυπωσιάστηκα τόσο από αυτά που είδα που θέλησα να αρχίσω να γράφω κι εγώ. Το θέμα δε με δυσκόλεψε καθόλου θα έγραφα για τα βιβλία που διάβαζα, για τη μουσική τη μαγειρική που είναι ένα άλλο χόμπι μου. Στην αρχή είχα στο μυαλό μου ότι θα το διάβαζαν οι φίλοι μου που είναι μακριά και ίσως ο αδελφός μου. Ιδιαίτερα, μάλιστα είχα στο μυαλό μου μια φίλη που μένει στον Καναδά και συχνά πυκνά της στέλνω αποκόμματα από εφημερίδες με ενδιαφέροντα άρθρα και εικόνες από τη χώρα μας. Το μπλογκ μου φαινόταν η τέλεια πλατφόρμα για να κάνω κάτι τέτοιο. Τελικά αυτή η φίλη δεν έχει διαβάσει ούτε μια φορά το μπλογκ. Τί να πει κανείς;

Νομίζω ότι μου πήρε χρόνο να βρω τί θέλω να γράφω. Στην αρχή έγραφα πολλά άσχετα με το βιβλίο. Τώρα ντρέπομαι λίγο γι αυτά τα κείμενα, όχι για την ποιότητα τους αλλά γιατί να σαν πολύ δε μίλησα για τον εαυτό μου; Τελευταία γράφω και κάποια ταξιδιωτικά κείμενα. Είναι λίγο παράδοξο γιατί δεν έχω ταξιδέψει πολύ. Τα ταξίδια που έχω κάνει όμως τα έχω κάνει πολλές φορές και τα μέρη τα έχω αγαπήσει, είτε είναι η Ρόδος, το Μάντσεστερ, η Σεβίλλη ή το Σουφλί.

Τί κέρδισα από την υπόθεση του μπλογκ; Εκτός από τα δύο βιβλία που μου έστειλαν δυο πολύ αξιόλογοι άνθρωποι, έχω πάρει και πολλή χαρά από αυτή μου την ασχολία. Χαρά που γράφω γιατί πραγματικά τη χαίρομαι τη διαδικασία, χαρά που διαβάζω περισσότερο από πριν και με μεγαλύτερη αυτογνωσία. Χαρά που γνώρισα κάποιους ανθρώπους είτε σε πραγματικό χρόνο, είτε εικονικά. Χαρά που χρησιμοποίησα αυτό το εργαλείο και στη δουλειά μου. Σχεδόν κάθε πρωί που ξυπνάω και ανοίγω τον υπολογιστή θα βρω ένα ενθαρρυντικό μήνυμα, μια καλή κουβέντα ή μια ενδιαφέρουσα συζήτηση. Γι αυτό και μόνο αξίζει!

Γιατί γράφω; Θέλω να γίνω συγγραφέας άραγε; Όχι προς το παρόν. Δεν έχω χρόνο, δεν έχω καμία μεγάλη ιστορία που θέλω να πω, δεν έχω αρκετό ταλέντο. Αλλά γράφω, γιατί είναι θεραπευτικό, γιατί δε θέλω να ξεχάσω, γιατί μου αρέσει σχεδόν τόσο όσο και να διαβάζω.

Τί διαβάζω; Τα πάντα (σχεδόν). Ακόμη και τις ετικέτες των απορρυπαντικών όταν είμαι στην τουαλέτα. Κλασική λογοτεχνία, αστυνομικά, πολλά αστυνομικά, παιδικά (μεγάλη αδυναμία), ποίηση, συνταγές, ελληνικά, ξένα. Διαβάζω με πάθος, κλαίω στα λυπητερά και γελάω φωναχτά στα αστεία και ψάχνω πάντα να βρω μια πρόταση στο βιβλίο που είναι ένα μικρό μήνυμα για τη ζωή μου”.